خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان ز بی خبران چون مکان گله شده ستغنیمت است که غم پاسبان گله شده ست
۲
فغان ز پرورش آسمان که این قصاببرای مصلحتی مهربان گله شده ست
۳
فغان من ز رکاب هلال پای کشیدکه از ستاره رهش در میان گله شده ست
۴
بتان فتاده همه مست و پاسبان ساقی ستکجاست گرگ، که یوسف شبان گله شده ست
صفحهٔ ۱ از ۲