خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم ز نسبت روی تو مهربان گل استچو عندلیب همه عمر مدح خوان گل است
۲
شکسته رنگ شود گل چو بیندش به چمنبهار عارض او باعث خزان گل است
۳
ز دیدن تو درآید به ناله مرغ چمنچراغ حسن تو گویا ز دودمان گل است
۴
ز فیض گریه ی مجنون، همیشه لیلی راچو داغ لاله، سیه خانه در میان گل است
صفحهٔ ۱ از ۲