خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو بلبل دلم غمین گل استغنچه گردیده در کمین گل است
۲
در دلم درد، نایب عیش استبر سرم داغ، جانشین گل است
۳
از نسیمی شکفته می گرددخنده گویا در آستین گل است
۴
شادی دهر را شگونی نیستخندهٔ گل، دم پسین گل است
صفحهٔ ۱ از ۲