خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز جوش ناله به دل اضطراب بسیار استچو باد تند شود، موج آب بسیار است
۲
کدام دل که ز شوق لبت در آتش نیستشراب نیست، وگرنه کباب بسیار است
۳
یکی حقیقت دنیا ز عارفی پرسیدجواب داد که تعبیر خواب بسیار است
۴
برای بخل بود عذرها بزرگان رابه کوهسار سخن را جواب بسیار است
صفحهٔ ۱ از ۲