خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غیر بدگویی اگر خصم پرآشوب نداشتچه کند، دسترسی بر سخن خوب نداشت
۲
استخوانهای من از سنگ ملامت به همایداشت چندان سخن از درد که مکتوب نداشت
۳
گاه می داد به دست من دیوانه گلییاد آن روز که دربان چمن چوب نداشت
۴
تن یوسف ز کجا، پیرهن تن ز کجاگرگ ذوقی ز بغل گیری یعقوب نداشت
صفحهٔ ۱ از ۲