خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عشق حکایت مکن افسانه بزرگ استهشدار که کم ظرفی و پیمانه بزرگ است
۲
بگذر ز سر عشق [و] تمنای دگر کنای مور، ضعیفی تو و این دانه بزرگ است
۳
طفلان همه خندند بر آن پیر که گویدگستاخ مباشید که دیوانه بزرگ است
۴
در عشق اگر یک نفس آرام نداردمعذور بود، مطلب پروانه بزرگ است
صفحهٔ ۱ از ۲