خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خصمی به میان من و غیر از سخن توستبادام دو مغزی، دو زبان در دهن توست
۲
چشمی به ره نکهت خود داشته دایمپیراهن یوسف که کنون پیرهن توست
۳
افسانه ی یوسف که گرفته ست جهان رادانم سخن است آن همه، اما سخن توست
۴
ایمن مشو از خضر که از سادگی او رارهبر تو گمان می بری و راهزن توست
صفحهٔ ۱ از ۲