خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط نیست این به گرد گلت، سبزه ی تری ستاین خط برای دعوی حسن تو محضری ست
۲
از خضر، رهروان تو منت نمی کشندهر موج ریگ بادیه بر چشمه رهبری ست
۳
ناموس برده پرده نشینان باغ راای تاک، دختر تو چه محجوب دختری ست
۴
بر رهگذار جلوه ات ای ابر نوبهارهر دانه بر زمین چمن، خاک بر سری ست
صفحهٔ ۱ از ۲