خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به توبه هر که ز یک قطره ی شراب گذشتتواند از سر عالم چو آفتاب گذشت
۲
ز فیض باده پرستی، غم جهان بر ماسبک رکاب تر از موج روی آب گذشت
۳
چه دیدی از چمن روزگار چون بادام؟چنین که عمر تو از غافلی به خواب گذشت
۴
دلم ز ترک علایق خلاص شد از غمبه هیچ و پوچ ازین بحر چون حباب گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲