خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین حدیقه دل مستمند بسیار استکه دست کوته و شاخ بلند بسیار است
۲
هنوز از تو مرا چشم التفاتی هستوگرنه شکوه ی دشمن پسند بسیار است
۳
قرار صید شدن چون دهد به خویش کسیشکارپیشه فراوان، کمند بسیار است
۴
ندیده چین جبین از بتان هند کسیکم است سرکه درین ملک و قند بسیار است
صفحهٔ ۱ از ۲