خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل سفر به لجه ی عمان مبارک استدریا به ما چو چشمه ی حیوان مبارک است
۲
کارت اگر چو ابر به دریا فتاده استغمگین مباش، روی کریمان مبارک است
۳
چون گردباد، چند به خشکی سفر کنمرفتن چو موج بر سر طوفان مبارک است
۴
آن را که از محیط طلبکار گوهر استهر موج همچو کوه بدخشان مبارک است
صفحهٔ ۱ از ۲