خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر نهادن به سر کوی غمت تسلیم استخاستن از سر جان عشق ترا تعظیم است
۲
شوق دیدار به هرجا که شود حوصله سوزتیشه ی بتگری از ناخن ابراهیم است
۳
مطلب کسوت سلطان و گدا خرسندی ستهر کلاهی که سری گرم کند دیهیم است
۴
نیک و بد آنچه ز طفلان دبستان شنودطفل را هوشی اگر هست، همه تعلیم است
صفحهٔ ۱ از ۲