خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبم این روشنی کز آه دیده ستکجا از شمع مهر و ماه دیده ست
۲
خزان رو بر در باغ که آرد؟که دیوار مرا کوتاه دیده ست
۳
غم از ویرانی عالم نداردگدا این شیوه را از شاه دیده ست
۴
نشد بر تخت شیرین کام یوسفز بس تلخی ز آب چاه دیده ست
صفحهٔ ۱ از ۲