خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیستدر کوه جز خیال توام یار غار نیست
۲
هر ریشه رشته ای ست که از پا برآمده ستآب و هوای این چمنم سازگار نیست
۳
با تشنگی بساز که چون می درین چمنیک جرعه آب نیست که آن را خمار نیست
۴
واقف کسی ز راز جهان نیست، کز محیطخاشاک ظاهر است و گهر آشکار نیست
صفحهٔ ۱ از ۲