خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قصه ی منصور را سر کرده استباز صوفی از کجا بر کرده است
۲
خار در دعوی زبان را تیز کردگوش خود را گل ازان کر کرده است
۳
شد دگر ارزان متاع بیخودیکاروان بوی گل سر کرده است
۴
شوخ چشمی های خوبان هم بلاستخنده ی گل ابر را تر کرده است
صفحهٔ ۱ از ۲