خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عیش دل مرا چه رنگ استاین آینه در طلسم زنگ است
۲
کارم چو صبا همه شتاب استکاری که نمی کنم درنگ است
۳
گشتم پی کام دل جهان راجایی که نرفته ام فرنگ است
۴
عیش دنیا و قسمت منصحرای فراخ و کفش تنگ است
صفحهٔ ۱ از ۲