خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین پس سر مینای می ناب سلامت!تا چند توان گفت که نواب سلامت!
۲
اندیشه فرو رفت به دریای خم میمشکل که برآرد سر ازین آب سلامت
۳
بگذار مرا در خطر میکده زاهدبنشین تو در آن گوشه ی محراب سلامت
۴
چون شمع ندیدیم کسی را که درین بزمبیرون رود از صحبت احباب سلامت
صفحهٔ ۱ از ۲