خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد باغ از بهار، سفید و سیاه و سرخمرغان شاخسار، سفید و سیاه و سرخ
۲
دارم ز گریه در ره شوق تو دیده ایچون ابر نوبهار، سفید و سیاه و سرخ
۳
صد رنگ موج جلوه درین بحر می کندچون نقش پشت مار، سفید و سیاه و سرخ
۴
گردیده داغ کهنه و نو جمع در دلمهمچون زر قمار، سفید و سیاه و سرخ
صفحهٔ ۱ از ۲