خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فصلی چنین که بلبل، از شوق جوش داردننهد پیاله از کف، هرکس که هوش دارد
۲
از عاقلی نباشد الفت به عشق کردنتابوت ناخدا را دریا به دوش دارد
۳
از یار مصلحت نیست آهنگ شکوه کردنچون دف به حلقه ما دیوار گوش دارد
۴
دیوانه را غباری بر خاطر از جهان نیستداند که من چه گفتم هرکس که هوش دارد
صفحهٔ ۱ از ۲