خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دامان طرب بهار افشاندگل بر سر روزگار افشاند
۲
داغ از دل من نسیم برچیدبر دامن لاله زار افشاند
۳
گردید عبیر جامه ی حورگر باد ز گل غبار افشاند
۴
بر جامه ی شاهدان بستانشبنم، عرق بهار افشاند
صفحهٔ ۱ از ۲