خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم من ناز توتیا نکشدغنچه ام منت صبا نکشد
۲
آنچه من می کشم به زیر فلکدانه در زیر آسیا نکشد
۳
نوبهار است، در چمن زاهدجام می می کشد، چرا نکشد
۴
از سر کوی او کسی به بهشتنرود چون قلم که پا نکشد
صفحهٔ ۱ از ۲