خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق در هرجا نقاب از روی زیبا می‌کشدسرمهٔ یعقوب در چشم زلیخا می‌کشد
۲
خواب مستی هر دمش تکلیف بالین می‌کندخوش بهاری بر رخ مرغان دیبا می‌کشد
۳
هرکسی را از مقامی پایه می‌گردد بلنددر هوای قامت او، سرو بالا می‌کشد
۴
وادی افشاند به مجنون آستین از گردبادچون به راه شوق خاری از کف پا می‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۲