خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد ما خسته دلان تن به مداوا ندهدصندل آن به که دگر دردسر ما ندهد
۲
دلم از نقش تو در سینه تسلی نشودکام مرغان قفس را گل دیبا ندهد
۳
سخت کاری ست به سر بردن مجنون در شهربه که دیوانه ز کف دامن صحرا ندهد
۴
هر کجا حسن تو از چهره نقاب اندازدفرصت دیدن یوسف به زلیخا ندهد
صفحهٔ ۱ از ۲