خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی کز عاشقی دم زد، چه باک از دشمنی داردکه مور این بیابان دعوی شیرافکنی دارد
۲
به اهل عشق، آفت می رسد از دور او دایمفلک چون آسیا با سینه چاکان دشمنی دارد
۳
کرم، صد عیب اگر باشد کسی را، باز می پوشدز همت ابر نیسان پرده ی تر دامنی دارد
۴
غلط انداز شو در عاشقی، تحصیل این معنیز قمری کن که در گلشن لباس گلخنی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲