خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غریبی را به من عشقت وطن کردبیابان را به چشم من چمن کرد
۲
چرا ای شمع خاموشی به بزمشزبانت هست، می باید سخن کرد
۳
چه حاصل شمع را از تاج زرینکه فانوسش پس از مردن کفن کرد
۴
کجا اندیشه ای از مرگ داردکفن را آنکه چون گل پیرهن کرد
صفحهٔ ۱ از ۲