خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در گدایی همت ما پادشاهی می‌کندهرچه می‌خواهد به توفیق الهی می‌کند
۲
پابرهنه می‌دوم بر روی نیش دوستانآب کی اندیشه‌ای از خار ماهی می‌کند
۳
آسمان از بس به زیر منتم خواهد، به منمی‌شمارد سرمه، گر چشمم سیاهی می‌کند
۴
همچو من دیوانه‌ای در کوچهٔ زنجیر نیستاز محبت سیل با من خانه‌خواهی می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲