خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیگر بهار شد که هوا گلفشان شوددامن ز خون دیده پر از ارغوان شود
۲
صد برگ شد ز فیض هوا هر گل زمینسیر چمن نصیب همه دوستان شود!
۳
چون سبزه، پاشکسته ی این باغ دلکشیمچندان نشسته ایم که فصل خزان شود
۴
در هر مقام، خضر ره ما به صورتی ستگه می فروش گردد و گه باغبان شود
صفحهٔ ۱ از ۲