خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدح بر چشمهٔ خورشید در جوهر شرف داردچرا خرم نباشد تاک، فرزند خلف دارد
۲
نظر گر بر تو باشد آسمان را، زان مشو خوشدلخدنگ افکن نه چشم از مهر بر سوی هدف دارد
۳
کسی از سیلی ایام، داد گوش من نگرفتکجا خواهد رسید این شور و فریادی که دف دارد
۴
اگر غواصی از دستت برآید، بحر هم از تونمی دارد دریغ آن نان خشکی کز صدف دارد
صفحهٔ ۱ از ۲