خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم چو لاله در اطراف باغ می‌رقصدجنون ز بوی گلم در دماغ می‌رقصد
۲
اصول دایرهٔ روزگار خارج نیستبه مجلسی که چو مستان ایاغ می‌رقصد
۳
ز شیونی که کنم، بخت من چه غم داردچو عندلیب کند ناله، زاغ می‌رقصد
۴
چراغ دیده از او گشت روشن و از ذوقمژه به دیده چو دود چراغ می‌رقصد
صفحهٔ ۱ از ۲