خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفت اشکم که سری بر گذر یار کشدصورت حال مرا بر در و دیوار کشد
۲
ناخنی بایدش از برگ گل آورد به چنگهرکه خواهد ز دل مرغ چمن خار کشد
۳
طاقت و صبر ازین بیش ندارم، وقت استکه مرا شور جنون بر سر بازار کشد
۴
در ره شوق تو افتد چو گذارم به چمنبلبلم از کف پا خار به منقار کشد
صفحهٔ ۱ از ۲