خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دام عشق کی آزادی‌ام هوس باشدکه رخنه در دلم از رخنهٔ قفس باشد
۲
چه می کند چمن عیش ما بهاری راکه همچو فصل گل صبح، یک نفس باشد
۳
درین چمن چه کنی فکر آشیان که دروبنفشه را سر پرواز چون مگس باشد
۴
ز بخت خویش چه نقصان که نیست در کارمچو می فروش که همسایه ی عسس باشد
صفحهٔ ۱ از ۲