خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو می فروش به مینا شراب ناب کنداشاره ای ز تنک ظرفی شراب کند
۲
بهار رفت، چه شد جام می که می خواهدشراب از پی گل، پای در رکاب کند
۳
هلاک مشرب صیاد دام بر دوشمکه جای گل ز چمن بلبل انتخاب کند
۴
در آفتاب مرا سوخت انتظار کسیکه شب به سایه ی گل، سیر ماهتاب کند
صفحهٔ ۱ از ۲