خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه دلتنگ است کی در عشق چون من می‌شودکز دلم تا بگذرد پیکان چو سوزن می‌شود
۲
بسته راه روشنی بر کلبهٔ تاریک ماگر سراسر چون کبوترخانه، روزن می‌شود
۳
در شکستم مصلحت‌ها هست، ورنه در جهانهرکجا فتحی‌ست چون شمشیر از من می‌شود
۴
مشرب پروانه دارم در طریق دوستیشاد می‌گردم چراغ هرکه روشن می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳