خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرده‌ام در گوشهٔ ایران قناعت کار خودبس بود هندوستانم سایهٔ دیوار خود
۲
همچو بال مرغ بسمل مضطرب گردد، اگرافکند موم دلم مطرب به موسیقار خود
۳
شوق مستی در درون خُم مرا جا داده استهرکه را بینی، فلاطونی بود در کار خود
۴
گر نسیمی عزم رفتن می‌کند، من همرهمزین گلستان بسته‌ام همچون شکوفه، بار خود
صفحهٔ ۱ از ۲