خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل از هوای تو در رنگ و بو نمی‌گنجدز شوق لعل تو می در سبو نمی‌گنجد
۲
چو مو ضعیف شدم در هوای صحبت توولی میان تو و غیر، مو نمی‌گنجد
۳
در آشنایی دل‌ها چه باعثی بایدکه در میان دو آیینه رو نمی‌گنجد
۴
فزون ز طاقت منصور بود مستی عشقشکوه سیل بهاری به جو نمی‌گنجد
صفحهٔ ۱ از ۲