خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌نیازی عارفان را کارسازی می‌کندسرو از آزادی خود سرفرازی می‌کند
۲
می‌گزد انگشت از ضعف وجود من هلالشعلهٔ مهر و محبت جانگدازی می‌کند
۳
دوست گر از لطف خواهد بخیه بر زخمم زندتار زلفش کوتهی با آن درازی می‌کند
۴
گرم آتشبازی‌ام چون دید در طفلی پدرگفت این بدبخت، مشق عشقبازی می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲