خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اهل عالم که ز اقبال هما می گوینداز کسی هرچه ندیدند، چرا می گویند
۲
آن کسانی که به رسوایی ما طعنه زنندخبر از عشق ندارند چها می گویند
۳
بس کن از ناله که در قافله ی خاموشاناین چنین طایفه را هرزه درا می گویند
۴
پادشاهان ز کسی باج نگیرند که خلقهرکه چیزی ز کسی خواست، گدا می گویند
صفحهٔ ۱ از ۲