خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق از سرم چو شور ز میخانه کم نشدآه از دلم چو گرد ز ویرانه کم نشد
۲
مجلس تمام گشت و برای گل چراغدعوی میان بلبل و پروانه کم نشد
۳
یک چوب گل به باغ برای دوا نماندشور جنون بلبل دیوانه کم نشد
۴
در آستان قیصر و خاقان کسی نماندغوغای خلق از در میخانه کم نشد
صفحهٔ ۱ از ۲