خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز خم می کو کسی تا چاره ی پیری کندعقل افلاطون در اینجا سست تدبیری کند
۲
عقل جاهل می کند دلگیری ام را بیشترکو جنون کاملی تا رفع دلگیری کند
۳
باهنر کی می توان کار جهان از پیش بردبهر اسکندر کجا آیینه شمشیری کند
۴
چون کسی کو آشنایی بیند و در بر کشدپیر کنعان، گرگ یوسف را بغل گیری کند
صفحهٔ ۱ از ۲