خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکفته گل ز بر خار ما همیشه رودچو موج کوچه دهد سنگ ما که شیشه رود
۲
هنوز دامن اگر بیستون بفشاردهزار سیل به هرسو ز آب تیشه رود
۳
چو عشق در دلم آمد، هوس کنار گرفتکه شیر شعله چو بیند، برون ز بیشه رود
۴
شراب باعث تسخیر خوبرویان استبه بوی باده ی گلگون، پری به شیشه رود
صفحهٔ ۱ از ۲