خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوش آن روز که آن سیب ذقن سبز شودهرچه می گویمت ای عهدشکن سبز شود
۲
مطلبی قصد کند هرکه حدیثی سر کردمی زنم حرف خط او که سخن سبز شود
۳
باغبان بس که ز عشق تو جنون یافت رواجچوب گل را نگذارد به چمن سبز شود
۴
تب سوزان محبت که هلاکش گردمنگذارد که مرا موی به تن سبز شود
صفحهٔ ۱ از ۲