خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر طرف جلوه کند، روی به ما بنمایدنتواند به کسی شمع قفا بنماید
۲
شمع بتخانه به منعم سر خود جنباندچون ره کعبه به من قبله نما بنماید
۳
رازهای فلک از سینه ی عارف پیداستهمچو دریا که درو مرغ هوا بنماید
۴
چوب خواهد، مدد از هرکه کسی می جویدرهنما چون طلبم، خضر عصا بنماید
صفحهٔ ۱ از ۳