خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قلم دگر به زبان حرف آشنا داردگلی به فرق خود از نعت مصطفی دارد
۲
گلی در آب گرفته ست خامه کز رنگشگمان بری که مگر پای در حنا دارد
۳
در دهان بجز از حرف نعت او بستمدرین قفس همه صیاد ما هما دارد
۴
سخن ز کوتهی خود به وصفش از نقطهسر بریده ی خود را به زیر پا دارد
صفحهٔ ۱ از ۲