خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لطف ساقی، خار از پهلوی آتش می کشدشیشه ی می آب را بر روی آتش می کشد
۲
بلبل ما آشیان در گلشنی دارد که خارخویش را پهلوی گل بر بوی آتش می کشد
۳
نیست از پیغام وصلم حاصلی جز سوختنخار را یاد گلستان سوی آتش می کشد
۴
آنچه از پهلونشینی های او من می کشمکافرم گر خار از پهلوی آتش می کشد
صفحهٔ ۱ از ۲