خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر کن سخنی تا دل بدحال گشایدکز باد نفس، غنچه ی تبخال گشاید
۲
پیچیدگی زلف سخن، حسن کلام استدایم دلم از همدمی لال گشاید!
۳
بی رخصت معشوق، سفر شرط وفا نیستمرغ چمن از مصحف گل فال گشاید
۴
چون بند قبایی که گشایند ز گرمااز آه دلم مرغ هوا بال گشاید
صفحهٔ ۱ از ۲