خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پر شکوه مکن، خاطر آن ماه نگه دارآیینه به دست است ترا آه نگه دار
۲
شرمنده شو ای دل، گله تا کی کنی از دوستگر رشته دراز است، تو کوتاه نگه دار
۳
صرف ره او کن همه اسباب جهان رابنشین به دل جمع و سر راه نگه دار
۴
بی داغ برون رفتن ازین باغ شگون نیستاز لاله بچین برگی و همراه نگه دار
صفحهٔ ۱ از ۲