خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد بنای سست ورع را خراب گیربگذار سبحه از کف و جام شراب گیر
۲
از باده گرم ساز نفس را و بعد ازاندریوزه کن چو لاله و آتش ز آب گیر
۳
جز آنچه داده اند به هرکس، ازو مخواهاز شمع روشنایی و از گل گلاب گیر
۴
از خاک راه عشق به دست آر سرمه ایمیل زری ز هر مژه چون آفتاب گیر
صفحهٔ ۱ از ۳