خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز شوق وصل چو پروانه در سراغ مسوزبرای سوختن خود عبث دماغ مسوز
۲
غم زمانه مخور، عشق آفت تو بس استچو آتشی همه تن، لاله وار داغ مسوز
۳
دماغ می کشی امشب ز هر شبت بیش استبه لب بگیر صراحی، دل ایاغ مسوز
۴
وفا ندیده ز خوبان کسی، مکش آزاردماغ از پی بوی گل چراغ مسوز
صفحهٔ ۱ از ۲