خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دهد مرغ دلم را عزم پروازدرای ناقه همچون زنگ شهباز
۲
دلم وقت تپیدن های شوقتدهد همچون جرس از سینه آواز
۳
مجو ناسازی از ما، زان که باشدتن چون موی ما ابریشم ساز
۴
کند مرغ دلم از ناتوانیبه بال دیگران چون تیر پرواز
صفحهٔ ۱ از ۲