خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین کز من بود نخل سخن سبزچه سان طوطی شود در پیش من سبز
۲
ز وصف خط نوخیز تو گرددزبان چون مغز پسته در دهن سبز
۳
به سوی باغ رو، کز شرم قدتنگردد سرو دیگر در چمن سبز
۴
خبر کردم ز خطت، گوش می دارکه خواهد گشت روزی این سخن سبز
صفحهٔ ۱ از ۲